Blogslinger
Neem een kijkje bij Anne, zie het fuchsiakleurige vierkant rechts bovenaan de pagina, en u krijgt het vast ook...
Kippenvel...
« augustus 2007 | Hoofdmenu | oktober 2007 »
Neem een kijkje bij Anne, zie het fuchsiakleurige vierkant rechts bovenaan de pagina, en u krijgt het vast ook...
Kippenvel...
We zijn ondertussen een week verder, en er staat 773 Euro op de actierekening! Dat er nog stortingen op komst zijn kan ik bevestigen omdat ik ze zelf deed. Nu stoppen vrienden en kennissen mij -of mijn moeder- een centje toe, met het verzoek deel te nemen aan de actie, waar wij natuurlijk onmiddellijk het nodige voor doen. Vandaag kwam Vriend in het RVT de dokteres tegen, die hem begeleidde toen hij nog op de revalidatie-afdeling verbleef. Ze had nog maar pas van de diefstal gehoord en reageerde geschokt en bezorgd. Hij vertelde haar fier dat er een 'speciale rekening' geopend was op het internet om voor een nieuw toestel te sparen, dat er verschrikkelijk veel mensen meededen en dat hij het bijna niet kon volgen, zo snel dat het ging. Het gaat inderdaad 'verbazend goed vooruit' om onze Raymond maar eens te citeren. Gelukkig is Vriend zelf ook terug de oude. De periode vlak na de diefstal was hij heel afwezig, kon zich op niets concentreren en at slecht. Ik vreesde voor een achteruitgang, de dokter verzekerde me echter dat dit het geval niet hoefde te zijn. Het had eerder te maken met een soort psychologische shock en met het feit dat hij zich (uiterlijk) zo sterk hield. De opkikker die hij kreeg door deze actie, al duurde het even tot het goed tot hem doordrong, maakte dat hij nu weer beter reageert en met evenveel smaak kan eten als voorheen. Zoals hij tegen zijn voormalige dokteres nog zei: "Het komt allemaal in orde!"
Natuurlijk gaat mijn tijd, aandacht en bekommernis deze dagen in de eerste plaats naar Vriend en de actie voor zijn nieuwe laptop. Ik mailde al een hoop vragen naar Dochterlief, die zich ook bezighield met de aanschaf van zijn vorig toestel. Ik hoop maar dat ze er met haar drukke job ook nu de tijd voor heeft.
Het nieuwe yogaseizoen is deze week terug begonnen en daar gaat naar jaarlijkse gewoonte ook heel wat (druk)werk mee gepaard. Van folder-layout tot nakijken van teksten, van foto's bewerken tot printen... en hopen dat het goed is. Het lijkt wel of de tijd deze keer korter is of sneller gaat, of allebei.
Deze ochtend heb ik mij van werkuren vergist. Ik zat nog doodleuk te ontbijten toen er een telefoontje van het werk kwam om mij daarop attent te maken. Of ik het zag zitten om gauw te komen? En of ik wel voorzichtig wou zijn op de baan? Ik zeg het u: schátten van collega's.
Toen ik deze namiddag thuiskwam, zat het eerste deel van de schriftelijke cursus die ik ga volgen (Korte Verhalen Schrijven) in de brievenbus. Een gewaarschuwd lezer is er twee waard!
Later deze namiddag was het minder leuk. Een noodzakelijk bezoekje aan mijn advokaat in verband met een onfrisse zaak, op touw gezet door mijn ex. Mijn raadsman werkt echter als een balsem op mijn gemoedsrust. Wordt vervolgd.
Terug naar de actie. Als ik het goed heb, is de rekeningstand op dit ogenblik al 663 Euro. Als ik er de factuur van het vorige toestel op nasla, zijn we op dit ogenblik ongeveer in de helft. En er zijn nog stortingen onderweg... Het is trouwens aandoenlijk om te zien hoe Vriend de 'laptop-plaats' op zijn tafel vrijhoudt. Enkel de stukgeknipte kabel ligt in het midden. Het biedt echter geen trieste aanblik meer, het voelt eerder als een hoopvol wachten.
Hij was ook sprakeloos, dat zoiets ergs in zijn instelling kon gebeuren. Deze diefstal was geen kruimeldiefstal, niet het werk van een gelegenheidsdief, maar een koele, berekende daad.
Mijn onderhoud met de algemeen directeur van het RVT was aangenaam. Zijn bezorgdheid gaat uit naar Vriend. Om de psychische klap die hij hierdoor te verwerken krijgt, en om het verlies van zijn 'venster op de wereld', zoals sommigen het hier ook al noemden.
Hij stelde voor om een oude desktop die hij thuis nog had staan, bij Vriend op de kamer te installeren. Hij begreep mijn tegenargumenten: te weinig plaats, te weinig mogelijkheden. Het was echter het enige wat hij kon doen. Toen vertelde ik hem van de actie die Anne opstartte. Hij was onmiddellijk enthousiast en vroeg een beetje tijd om met zijn achterban te bespreken op welke wijze het RVT zijn steentje zou kunnen bijdragen.
Gisteren kreeg ik antwoord. De directie was verrast door de impact van internetconnecties. De toch hoofdzakelijk virtuele banden tussen mensen die zoiets kunnen verwezenlijken. De prijs van een internetabonnement in het RVT bedraagt één Euro per dag. Dat is een hap uit het beperkte budget van Vriend. Hij hoeft het niet te betalen, nooit. Als een hoop mensen ervoor willen zorgen dat hij over een nieuwe laptop kan beschikken, zorgt de directie ervoor dat Vriend's 'Venster op de Wereld' open blijft.
Of we dit als een bijdrage aan de actie 'Nieuwe laptop voor Vriend' willen beschouwen? Natuurlijk, dat spreekt voor zich!
Ondertiteld: Blogging is a social event...
Als u er de reacties van de vorige post op naleest, vindt u onder andere die van Wenz. Tussen al die deugddoende woorden van verontwaardiging, medeleven, troost en begrip, plots een stem die zegt: 'samen kunnen we het, dóen we het?' Anne vond het een schitterend idee en was niet meer tegen te houden. Ze opende een bankrekening mét startbedrag en plaatste een post op haar weblog, waarmee ze het initiatief: 'Nieuwe laptop voor Vriend' leven inblies. Hierna een stukje van haar tekst:
.....Ik had al wel aan het bedenken geweest of wij niet een of ander van materiaal konden uitlenen of zo, maar verder dan dat was ik nog niet geraakt. Wenz kwam echter op de proppen met een mogelijke oplossing:
Nu vraag ik me af: zouden er niet ongeveer 20 lezers zijn die allemaal een euro of 40 willen missen voor dit doel? Dan zou je toch alweer snel een eind in de richting komen? Zijn computer is zijn lifeline met de buitenwereld en zijn comfort-verstrekker in zijn toch al moeilijke leven. Ik vind dat dit mijn geld zonder meer waard is in ieder geval. Bij deze: zijn er meer mensen die mee willen doen?
Dat vond ik nu eens een van de tofste dingen die ik vandaag al gelezen had. Ik doe mee!
Anamcara's Vriend is mijn goede doel voor september.
Ik opende een rekening 'nieuwe laptop voor Vriend' : 979-5380755-73, en stortte er reeds een startbedrag op.
Wie doet er nog mee ? Het hoeft uiteraard niet zoveel te zijn, elke euro is een kleine mijlpaal in het project.Ik zal regelmatig een printscreen tonen van de stand van zaken.
Nogmaals: Sprakeloos. Om Dochterlief, die na het lezen van vorig blogje onmiddellijk reageerde, wat helemaal niet evident was. Om de bemoedigende reacties die ik kreeg. Om het idee van Wenz en het initiatief van Anne. Om de mensen die al lieten weten dat ze willen bijleggen, in de eerste plaats Wenz en Anne, maar ook Dochterlief, mijn ouders, -lies en Tantieris. Om iedereen die nog zal volgen.
Maar ook om het gezicht van Vriend toen hij dit vernam. Verrassing, verwondering en ongeloof en voorlopig nog het onvermogen om dit te kunnen bevatten. Sprakeloos...
Update 05/09: Een mailtje met uitleg en de nodige links is vertrokken naar een selectie van mijn adresboek. Zo wordt dit initiatief hopelijk nog een beetje verder opengetrokken. Ondertussen, nogmaals: dank aan iedereen!
Onlangs waren er hier
lezertjes
tegelijkertijd aanwezig.
Laatste reacties