Einde van een mooi verhaal

Na mijn korte vakantie, die even druk als deugddoend was, belandde ik in een frustrerende stressweek die deze namiddag eindigde in een absoluut dieptepunt.

Dit stukje schreef ik zo'n anderhalf jaar geleden. Ik leerde bij, kreeg routine, leidde zelf verschillende mensen op, spartelde door vier tijdelijke contracten met tussenin ergens nog een vervangingscontract en voelde me goed. Mijn winkeldirectie diende in het begin van deze maand een volledig gemotiveerde aanvraag tot een vast contract in bij de regionale directie.

Ik hoopte op een antwoord na mijn vakantie. Niks. De manager telefoneerde en mailde bijna dagelijks en kreeg telkens het verzoek nog een beetje geduld te hebben. Tot het mijne vandaag echt óp was. Mijn contract vervalt op 10 mei; ik vond dat ik nu eindelijk recht had op een reactie. Mijn directeur beloofde me er alles aan te doen en me vanmiddag nog thuis op te bellen. Hij had slecht nieuws.

Een langdurig zieke dame mét vast contract, die ondertussen theoretisch naar onze winkel werd verplaatst, zal 'waarschijnlijk' terug aan het werk mogen. Men leidt dit af uit haar doktersattest, dat nog slechts loopt tot het einde van deze maand. Daarom wordt mijn arbeidsovereenkomst niet meer verlengd. Indien de vrouw in kwestie toch nog een verlenging van arbeidsongeschiktheid zou insturen, zal men waarschijnlijk een nieuwe, tijdelijke (lees: goedkope) kracht mogen aanwerven. En dit, lieve lezer, is wettelijk. Geen speld tussen te krijgen.

Mijn rechtstreekse chef zit met de handen in het haar. Binnen een week verdwijnen er twintig uren uit de kassa-planning, die eigenlijk al veel te krap is. Het feit dat dit helemaal mijn probleem niet is, dringt nog maar amper door. De collega's werden een beetje vrienden, sommigen meer dan een beetje. De winkel werd een tweede thuis-achter-de-hoek. Ze mochten altijd bellen in geval van nood: vroeger komen, langer blijven, een zieke vervangen, ik deed het met plezier en kreeg er veel warmte en waardering voor terug.

De regionale directeur die deze beslissing nam is in functie sinds het begin van dit jaar. Ik heb hem nog nooit gezien. Hij kent mij niet. Jammer voor hem.

Comments

[Geplaatst door: fluitenkruid]

Mijn lieve vriendin

Wat sneu voor jou ! Nu je een job had die je heel graag deed met toffe collega"s en géén werk mee naar huis. Je was van in het begin enthousiast en bleef enthousiast ondanks de onregelmatige uren.
Het zegt heel veel over het personeelsbeleid van deze keten en de afstandelijkheid t.o. hun "mensen die het toch allemaal moeten verdienen iedere dag"
Ik duim verder maar dan nu voor een nieuwe start !

[Geplaatst door: M-Cross]

ik weet niet onmiddelijk wat zeggen maar ik wil je toch graag een hart onder de riem steken. ik weet zeker dat je wel iets nieuw vind

Kusjes Marleen

[Geplaatst door: Anne]

Wilde heel graag dat ik meer kon doen dan je veel sterkte wensen...

[Geplaatst door: tijdtussendoor]

We maakten hier ten huize hetzelfde mee...het is zo onrechtvaardig, heb ik toen heel dikwijls gedacht...veel moed!

[Geplaatst door: kaatje]

F*ck en g*dv*rd*mm* zijn de eerste gedachten die in mijn gedachten komen.
Life isn't fair, maar ik geloof dat we dat al wisten.
Die bureaumannekes denken maar aan één ding, hun portemonnee. De drama's die ze daar mee veroorzaken, raken hun koude kleren niet.
Dit is echt wel erg. Ik wou dat ik iets meer kon doen dan je een hele dikke knuffel geven. :(

Wat dat "horen spreken" betreft... als je eens nood hebt aan héél hard lachen, mag je altijd eens komen luisteren. ;)

(((hug)))
Kaatje.

[Geplaatst door: Paul Cobbaut]

Tja sterkte! Verder is er weinig aan te doen vrees ik.

Ik heb geluk dat in mijn branche het zelfstandige statuut overal aanvaard is. Ik zou niet kunnen functioneren met een dozijn "managers" boven mij, die personen als een nummerke beschouwen dat geld moet opbrengen.

groetjes,
paul

[Geplaatst door: veerle]

Wat rot!
Een soortgelijke ervaring leert me dat dit op termijn toch nog positief kan zijn. Veel succes dus met je nieuwe zoektocht.

[Geplaatst door: GDB]

Je zal geen problemen hebben een nieuwe job te vinden. Je zal zien! Ik heb alle vertrouwen in jou!

[Geplaatst door: AnamCara]

@Iedereen: bedankt voor het begrip en de lieve woorden!
Speciaal @GDB: SOMS ben je zó lief... *pinkt traan weg*

[Geplaatst door: bdb/mopperpot]

Er wacht iets mooiers op jou!

[Geplaatst door: Wenz]

Bleuh, eigenlijk triest dat geld voor bekwaamheid gaat. Bah. Niet leuk om voordat je het zelf wil, weg te moeten. Maar zoals hierboven al gezegd wordt: zie het als een kans om iets nog leukers te zoeken! Waar je dan weer een logje zoals dat van anderhalf jaar geleden over kunt schrijven... :) Stuur ik je wel zwembandjes. ;) :)

[Geplaatst door: Daniel]

Heel herkenbaar allemaal. Ik hoop dat je deze schok intussen een stukje hebt kunnen verwerken. Regionale directeuren zijn vaak vastgeroest aan hun desk en duiken overal op, behalve in hun regio. Loslaten, dat verleden.