Op de dag dat hij stierf, is ook zij overleden. Ze stelde haar vertrek voortdurend uit. Langer dan een maand spraken haar naasten over haar 'laatste dagen'.
Voor de jongen die nooit ouder wordt, kwam het afscheid op die manier niet te plots. Hij heeft stilaan kunnen wennen aan het idee dat zijn mama niet meer lang zou leven en wordt goed opgevangen door zijn begeleiders. Hij heeft zijn verdriet een plaats kunnen geven, nu al, en gaat veel beter met de situatie om dan verwacht. Er schuilt een kalm weten in hem.
Ik stel me graag voor dat Wannes haar opmerkte, daar in de schemerzone en tot haar sprak: "Zeg Bloem, wat doe je daar nu nog? Je zit de hele tijd naar het verleden te kijken. Laat ons liever samen verder gaan, want hier is het maar somber." Waarop zij antwoordde, met haar licht Limburgs accent en heel direct, zoals we haar kenden: "Ge hebt gelijk, jong, aan het verleden kunnen we toch niks meer veranderen... Zijt gij ook dood, misschien?" Ze stond op en stapte op hem af, ietwat verbaasd over het gemak waarmee ze dat deed.
Op dat ogenblik stelde de arts van dienst het overlijden vast van Bloem, een straffe madam...
Hij zei: "Ik zal een lieke voor je zingen..." en in de schemerzone wandelden twee figuren steeds verder, tot ze nog slechts schimmen waren.
Ik stel me graag voor dat ik haar lach hoorde weerklinken...



Ze zullen samen verdwalen daarboven...mooi neergeschreven, het raakt me.
Geplaatst door: tijdtussendoor | 02/12/2008 om 09:29
Wat lief. Zij die niet kon winnen van een hersentumor, met haar zoon die eeuwig kind blijft. En daar dan Wannes, en dan AnamCara die al deze mensenlevens naadloos aan elkaar rijgt. Mooie woorden, recht uit het hart.
Geplaatst door: Wenz | 02/12/2008 om 15:06
heel mooi.
Geplaatst door: Marleen | 03/12/2008 om 09:23
ontroerend mooi
Geplaatst door: cursief huigje | 03/12/2008 om 10:36
@Allemaal: Ik vind het zo'n mooi denkbeeld. Je kunt je slechter gezelschap voorstellen om samen mee te vertrekken...
Geplaatst door: AnamCara | 06/12/2008 om 22:57
Prachtig geschreven! Het ontroert me.
Geplaatst door: veerle | 28/12/2008 om 15:42
Prachtig geschreven. Ik zie het zo voor me. Ze zijn beiden in goed gezelschap, denk ik.
Geplaatst door: veerle | 28/12/2008 om 15:44