We zeggen en spreken 30 december 2008, 's avonds rond een uur of tien. Ik hang met Dochterlief aan de telefoon om af te spreken, want ze komt 's anderendaags Oud en Nieuw hier vieren.
Plots hoor ik een luide bons, vlakbij. Ik zeg nog tegen Dochterlief dat mijn onderbuurvrouw vast omgevallen is - met kast en al. Daarna blijft het echter doodstil. Langzaam sijpelt het besef binnen dat er evengoed 'hier' iets kan gebeurd zijn. Ik haast mij naar de kant van mijn appartement vanwaar het geluid kwam. Daar bevinden zich de keuken, het toilet en de badkamer. Uiteraard heb ik een vreselijk nieuwsgierige Dochterlief aan de andere kant van de lijn.
Hij was slechts vier maanden oud, mijn nieuwe wc-bril. Ik had hem zelf geplaatst en was fier over mijn werk. Hij zat mooi vast en de maat was -dankzij mijn moeder- perfect. "Meet alle mogelijke afstanden en zowel binnen- als buitenmaten van je wc-pot", zei ze. "Onderschat het niet, een nieuwe wc-bril kopen. Als je er voor staat, lijken ze allemaal hetzelfde maar niets is minder waar." En zo bleek.
Ik kwam thuis met mijn donkerblauw exemplaar, installeerde het probleemloos en nam -uit pure fierigheid- nog een fotootje met mijn gsm.
Nu lag het deksel, in vier stukken gebroken, verspreid over de vloer. De glazen bol van de verlichting lag er naast, ook stuk. Hij was gewoon losgekomen en in het midden van het wc-deksel geknald, met het gekende resultaat. Geen wonder dat het zo'n lawaai maakte. Gelukkig bleef de wc-bril zelf gespaard, want anders hadden we het jaar nog oncomfortabel moeten uitzitten ook...
En van zitten gesproken, krijg zo eens een glazen bol in je nek? Daar hou je gegarandeerd een whiplash aan over, hoe onwaarschijnlijk het ook mag klinken.
De oorzaak? Geen idee. Het was al lang geleden dat ik de lamp nog eens vervangen had en ik schroef de bol toch altijd terug goed vast... Iemand zei: "Je woont op de hoogste (16de) verdieping. Je zegt zelf dat je het gebouw bij zware storm voelt bewegen. Geen wonder dat zo'n simpele bevestiging loskomt."
Ik vraag me af of dat echt zou kunnen.
"Pas op bij het opruimen!" verwittigde Dochterlief me nog, wat ik niet voldoende ter harte nam, een lelijke snee opliep in mijn pink en er zo nog een bloederige rommel van maakte ook.
Eerstdaags kan ik dus op zoek naar een nieuwe lichtbol en nog maar eens een nieuwe wc-bril. Gelukkig heb ik het briefje met de maten nog...
Laatste reacties