« april 2009 | Hoofdmenu | juni 2009 »
Veertien jaar is de jongen. Hij zit op sportschool, want sport is zijn ding. Dit schooljaar krijgt hij informatica als bijvak, één uur in de week. Veel theorie, voorzichtige praktijk: "Deze oefening doen we niet hier op school, anders moeten we alle computers opnieuw configureren!"
Hij vat het niet, krijgt geen inzicht. Leert veel uit het hoofd en reproduceert op goed geluk zijn antwoorden tijdens een oefening of test. Het komende proefwerk informatica hangt als een donderwolk boven zijn hoofd. Zoveel punten in te halen!
Thuis is er wel een pc, maar geen intensieve pc-gebruikers. Zijn leerkracht gaf al eens een bijles, maar benaderde de leerstof op exact dezelfde wijze als in de klas. Hij werd er niet wijzer van. Sindsdien is haar leuze: "Wie niet studeert, kan geen punten verdienen." Daarmee is voor haar de kous af.
Sinds enkele weken brengt de jongen op woensdagnamiddag hier enkele uurtjes door. In de bureaustoel, voor de computer. Ik zit naast hem en samen nemen we zijn leerstof door. Wat we 'als gekend' beschouwen, is een test voor de week daarop. Eerst ging het wat stroef, nu vlot het beter. We bekeken de aansluitingen aan de pc, zagen wat randapparatuur is en hoe je die aan de praat kunt krijgen als er problemen zijn. Hij kent nu het verschil tussen LAN en WAN en weet wat een modem-router doet.
Tijdens de minder theoretische hoofdstukken vindt hij ook al beter zijn weg. Hij verbouwt mijn bureaublad, verandert mijn beeldresolutie ("Ah, resolutie, dat heeft een printer ook hé?" - Yesss!) en probeert het verschil uit tussen een screensaver mét en zonder wachtwoord.
Hij toont interesse: "Oh, jij hebt ook zoiets!" (Poken, nvdr.) "Hoe werkt dat eigenlijk? Aha, daar zit een usb-aansluiting..." Stelt gerichte vragen die niet rechtstreeks aansluiten bij zijn cursus: "Wat is dat bakje?" (externe harde schijf, nvdr.) "Waarom heb je dat nodig als hier ook al een harde schijf in zit?" Heerlijk.
Na een paar uurtjes is het genoeg geweest en heeft hij dringend behoefte aan een beetje frisse lucht. Voor we vertrekken -ik laat ineens mijn hondje uit- neemt hij nog een paar snoepjes uit het glazen potje op de bijzettafel. Eén voor zichzelf en eentje voor mama en broer. Zo'n grote lummel. Hij is al een stuk langer dan ik.
We hebben nog enkele weken. Er komen nog een paar pittige hoofdstukken aan. Duimt u mee?
Zeg nu zelf: vliegen er al niet genoeg mannen mee met het Trek Yourself Starship?
Update 13/05: Een screenshotje in de plaats gezet van de animatie. Mijn alter ego kon haar mond niet houden ;o)
Dinsdagavond ging 'Brussels Girl Geek Dinner', dertiende editie, door te Antwerpen in Galerie Artspace, vlakbij de rosse buurt 'Het Schipperskwartier'. Prima locatie voor het thema van de avond: Sin. De zeven hoofdzonden stonden centraal.
Hoofdsponsor van de avond was Maria Bingo, die voor een puike ontvangst, een catering met klasse* en een interessante uiteenzetting van het concept zorgde. Kers op de taart was een leuk bingospel (heb ik dat ook eens gedaan) waarmee mooie prijzen te winnen waren.
*Een hele dikke proficiat aan de mensen van Maria Bingo die ons verwenden, zowel de keuken als de bediening, en dit gedurende héél de avond!
Het onderwerp van Murielle Scherre ging, voor wie tenminste niet vlakbij haar stond, een beetje de mist in. Ze had er duidelijk niet al te veel zin in en was ook totaal onvoorbereid afgekomen. Ze had waarschijnlijk haar dagje niet.
De galerij was een beetje krap voor een honderdtal girlgeeks al dan niet vergezeld van een sacoche, maar zelfs daar was aan gedacht. Toen het officiële gedeelte was afgesloten, werd ook de kelder opengesteld voor het publiek. Daar zorgde een dj voor de sfeer. Babbelen lukte beter op het gelijkvloers, en daar heb ik dan ook -tettertrien die ik ben- het meest gezeten.
Het is altijd supergezellig om iedereen weer te zien en bij te praten. Nieuwe kennismakingen zijn ook steeds tof, en deze keer zeker: eindelijk ontmoette ik Leentje irl. We waren enkele jaren geleden allebei nog medewerker van Tweewoonst, en volgen elkaar wel min of meer, maar we hadden mekaar nog nooit gezien. Leentje was vergezeld van Isabel, een vriendin, en ook dit was een zéér aangename kennismaking. Ik hoop jullie graag gauw ergens weer te zien, dames!
Naar goede gewoonte zorgde Clo niet alleen voor het hele gebeuren (kussen, kudo's, sterren en strepen en nog veel meer, lieve Clo!) maar ook voor dé goodie bag. Deze keer kon je het bijna een goodie valies noemen. Naast allerlei leuks van Maria Bingo was er ook (vers van de pers) de nieuwe 'Goedele', een tractatie van Liefmans mét sierlijk glas en nog ander lekkers, waaronder een grote verpakking met drie varianten Belvita-koekjes van Lu.
Nagenietend en met mijn goodie bag in de hand, trok ik naar huis. Toch maar eens een profieltje aanmaken bij Maria Bingo. Een (verwende) girlgeek is ook maar een mens weet u, en zondigen is onze regel wel...
het leven is zo broos
lief kind
uiteindelijk zijn we slechts
pluisjes
in de wind...
(foto en tekst opgedragen aan vriendin Fluitenkruid)
Laatste reacties