Fraseologie

Plaagstok

Er speelde een plagerig glimlachje rond zijn mond terwijl hij de compositie maakte van mijn oefening voor vandaag. Toen ik zag waar hij mee bezig was, vroeg ik hem lichtjes in paniek of het nog sneller kon met het opdrijven van de moeilijkheidsgraad. "Nee," gniffelde hij, "maar gij gaat dat kunnen."

Terwijl hij anders vaak langskomt, vroeg hij nu na een tijdje van ver: "Ben je al gestart?" (mensen die ook tekenen zullen beamen dat een beginneling moeite heeft met een leeg blad. Waar moet je in 's hemelsnaam beginnen...) Ik was al gestart en hij liet me rustig doen. Pas na een hele tijd kwam hij kijken.

Grote ogen, zijn handen grepen in zijn witte haardos. "Jáaa!" riep hij uit, "goed gedaan voor een eerste keer!" En stilletjes voegde hij eraan toe: "Ik had eerlijk gezegd nooit gedacht dat je dit op papier ging krijgen". Ik kreeg nog een paar aanwijzingen voor verbeteringen aan het figuurtje -de liggende vaas was toen al hopeloos mislukt- en kon gaan schaduwen. Hij vertrok voor ik helemaal klaar was.

Ik heb veel geleerd van zijn plagerij. Nu weet ik dat ik écht betere resultaten haal als ik een tafelezel gebruik. Op zijn aanraden begon ik er verleden les mee. Deze oefening ging vooral over 'verhoudingen'. Ik zie nog veel over het hoofd. Toch ben ik blij en fier dat hij zijn slag niet heeft thuisgehaald, de plaagstok...

Met pensioen

Negentwintig jaar geleden hielp hij Dochterlief geboren worden. Letterlijk. Het was een hele klus voor ons alledrie, maar we brachten het er schitterend van af.

Zes jaar later, toen Zoonlief supersnel de uitgang vond, was hij ziek en moest zijn collega 'eventjes' inspringen. Op minder dan een uurtje was alles achter de rug. 's Anderendaags kwam hij me al opzoeken. Hij had nog veel pijn, maar zijn verantwoordelijkheidsgevoel was groter.

Ik heb nooit opgezien tegen mijn jaarlijkse bezoekje aan hem. Hij is een fijne man die goed kan luisteren en ik hou van zijn humor. Nu is hij met pensioen en moet ik binnenkort een afspraak maken bij zijn opvolger...

Me no wantz!

Fijntjes - update

De Dame (zie vorige blogpost) liet mij vandaag weten dat mijn sollicitatie bij de wervingsreserve wordt gehouden.

*big smile*

Fijntjes

Vorige week kreeg ik nog maar eens een negatieve reactie op een sollicitatie. Mijn diploma was niet 'hoog' genoeg. In de vacature werd hierover echter niets vermeld. Een uitgebreide functieomschrijving en een opsomming van nodige competenties, verder niets.

Deze mail had een hele slechte timing; hij bleef op mijn maag liggen. Daarbij was de stijl ouderwets en in strijd met de huidige omgangsvormen. Danig in mijn wiek geschoten, reageerde ik daags daarna. Gelukkig was ik toen al een beetje afgekoeld en bleef dus beleefd.

Ik vroeg de dame (haar functie is directrice) of het niet aangewezen zou zijn om in de vacature het vereiste diploma te vermelden, ik benadrukte dat ik door mijn ervaring minstens evenwaardig ben aan een hoger-gediplomeerde en ik eindigde met een paar tips in verband met moderne correspondentie. Ik sloot af met haar veel succes te wensen met haar selectieprocedure.

Nooit eerder reageerde ik na een afwijzing. Toen ik mijn mail herlas, moest ik lachen met mezelf. Mocht ik directrice zijn, ik zou zo'n mail klasseren onder 'gefrustreerde reacties' en gewoon negeren.
Groot was mijn verbazing toen ik het volgende antwoord kreeg: "Dank u voor uw tips, ik zal er rekening mee houden. Met vriendelijke groeten."

Zo'n interactie vind ik prachtig. Ze werd voor mij ineens een Dame (met hoofdletter) ondanks haar oubollige reactie op mijn sollicitatie. Daarom (en ook wel een beetje omdat ik het laatste woord wou hebben) mailde ik terug dat ik dit antwoordje écht sportief vond van haar en dat ik mij trouwens nog steeds aanbevolen hou voor de functie, mocht ze er niet uitraken.

Ik hou er in alle geval een prettig gevoel aan over...

Van een sauspan en een badeend

Het was snikheet en haast niemand daagde op voor de les. De leraar wilde iets afwerken waar hij al veel te lang naar zijn zin aan bezig was en dus nam ik een kijkje in de kast met voorbeeld-onderwerpen. Helemaal vanachter op een schab ontdekte ik een sauspannetje. "Ga je dát tekenen?" klonk het vanachter de ezel, "Niet direct een eenvoudig voorwerp hoor! Probeer maar, als ik hier klaar ben, kom ik je helpen."

Hij kwam niks te vroeg want al snel liep ik vast, maar het werd een leerrijke, bijna-privéles over kijken, proporties, negatieve ruimte (de opening in het oor van de sauspan) en schaduwen met een grafietstaafje. Met veel aanwijzingen en aanmoediging werd het nog een toonbare tekening (op het schoteltje na).

 

In de loop van de week die volgde, zocht ik thuis naar een ander voorwerp met veel gebogen lijnen. Ik liet het servies voor wat het was, één sauspan is echt genoeg! Toen ik mij nog maar eens ging opfrissen in de badkamer, stond ik plots oog in oog met mijn onderwerp...

 

Het badeendje werd mijn huiswerk. Ik was er nogal tevreden over, de leraar ook. De schaduw is hier en daar voor verbetering vatbaar, maar de proporties zijn hélemaal in orde en ik kreeg zelfs een complimentje voor de achtergrond.

Het eendje bleef gewillig stilzitten. Een luxe die ik volgende keer zal moeten missen: schetsen van personen in een interieur...