De herfst is een prachtig seizoen. Alleen, het lijkt zo plots begonnen...
Komt het door de verandering van het licht? De killigheid 's ochtends? De kortende dagen? Ik voel me helemaal niet lekker, ook al niet door het hardnekkige virus dat over-en-weer lijkt te wandelen tussen mijn luchtwegen en mijn spijsvertering.
En ik weet het weer. Hoe laag wolken kunnen hangen en hoeveel verschillende tinten grijs er zijn. Welke bomen in de buurt het eerst verkleuren en hoe het voelt als er bij een windvlaag helikoptertjes in mijn haren dwarrelen. Het geluidje als mijn verwarming opspringt en terug 'deuren toe'.
De voorraad kaarsen ligt weer vooraan in de kast en de thee is aangevuld. Een warme kamerjas vervangt het zomerse niemendalletje en het fleecedekentje ligt terug op het vertrouwde plaatsje naast de bank.
Het komt wel goed, de herfst en ik. Alleen, het is zo plots begonnen...
Mooi beschreven! Waaraan ik de herfst herken? Dat ik weer met fluovestje en rood pinklichtje moet gaan joggen, overal in de huizen kan binnenkijken en de mensjes voor hun lichtbak zie zitten.
Geplaatst door: MELANCHOLIA | 04/10/2009 om 01:50
ja! ik hoop ze ook weer heelhuids te overbruggen...
Geplaatst door: molady | 17/10/2009 om 20:43
Ik vind de herfst het mooiste seizoen, maar net als jij heb ik het er altijd even (of soms zelfs iets langer) moeite mee.
Geplaatst door: veerle | 21/10/2009 om 22:17