En nét als ik besloten heb om maar rustig de kat uit de boom te kijken en me 'low profile' te gedragen, want wat niet weet niet deert immers, krijg ik van verschillende kanten ongevraagde info.
"Ze doet wel uit de hoogte de laatste tijd", "ze wil altijd aan het woord zijn", "ze stelt zich aan als hij in de buurt is", "ze is veranderd". Ik reageer dan met: "Ach ja...", "Tsss...", "Welnee...", "Dat zal wel..."
Bijdragen tot mijn gemoedsrust doet het zeker niet. Ik krijg er hoofdpijn van. Die wordt er niet beter op als Ariadne en Tehuti ook hun zegje willen doen.
T: Laat dat onderwerp toch rusten, zo'n situaties lossen immers zichzelf op, hij hoeft zich tegenover jou toch niet te verantwoorden? Je bent al jaren met hem bevriend, je kent hem toch genoeg om...
A: Juist daarom! Je hebt het al vaak genoeg meegemaakt. Als hij het zo zwaar zitten heeft, is hij zichzelf niet meer. Je hoeft dat niet te pikken hoor! Wanneer hij je nodig heeft, gaat hij er van uit dat je tijd voor hem maakt. Voor de rest interesseert het hem even niet of jij van iets wakker ligt!
T: Niet overdrijven alsjeblieft! Als je hem écht nodig hebt, is hij er voor je, dat weet je best.
A: Jazeker, als zij ermee akkoord gaat! Luister hé, een vriendschap die de koelkast in moet tot de nieuwe vlam gedoofd is, noem ik geen vriendschap. Bijgevolg: conclusies trekken, dumpen die man en verdergaan, zonder om te kijken!
......Heeft er misschien iemand een paracetamolleke??
Laatste reacties