Fraseologie

Ik woonde even in een boek

Ik woonde even in een boek en plots zijn we drie dagen verder. Elk vrij moment gelezen, alles rondom mij vergeten, lang geleden dat het nog zo was.

Drie dagen geleden was het de negende editie van BGGD, voor mij editie één. Natuurlijk kunt u er intussen alles over vinden in de Vlaamse blogosfeer, maar toen iedereen ijverig verslagjes plaatste en linkliefde bedreef, zat ik al in dat boek natuurlijk. BGGD#9 was trouwens een supergezellige en lekkere bedoening. Het exotische hapje, klaargemaakt door Giovani, was heerlijk en de fruitige witte wijn paste er wonderwel bij.

Voor het eerst ontmoette ik Tine en Eef 'in 't echt', maar ook de Tantes ;o) Uw Moeder, Imke en Clo en nog een hoop andere mensen. Het weerzien met bekenden was allerhartelijkst, want alweer een tijdje geleden. Marijn en Uw Moeder, bedankt voor het vervoer en een hele dikke kus voor Clo.

Toen we dus, na afloop, nog even bij Anne thuis passeerden, nam ze Het Boek uit haar kast en liet het in mijn al overvolle goodie-bag glijden (nog een kus voor alle sponsors ook). We hadden het er al eerder over gehad. Ik dat het hoog op mijn leeslijstje stond, zij dat ze het reeds gelezen én in haar bezit had.

Zo kwam het dat ik even woonde in 'Komt een vrouw bij de dokter' van Kluun. (Zwarte) humor, realistisch, dramatisch, louterend, rauw, aangrijpend, beklijvend mooi. Het woont nu in mij en het zal nog wel even blijven hangen, denk ik zo.

Licht

Licht is belangrijk als alles duisternis lijkt. Daarom misschien werd ik aangetrokken door het poëziebundeltje 'Ik hoor het licht' van Hans Andreus.

Eigenlijk was ik vastberaden op zoek naar de verzamelde gedichten van Herman de Coninck, maar voor de zoveelste keer overkwam mij hetzelfde: ik verliet de boekhandel met een ander werk. Meestal komt dat omdat ik uiteindelijk toch voor iets anders kies, nu was het heirkracht: de bundel van Herman de Coninck is in herdruk.
Hans Andreus heeft mij niet teleurgesteld. Enkele gedichten kende ik, de meeste niet. Herkenbare sferen, meer dan eens kippenvel. Een streepje licht, dus.

Waar ik me op dit ogenblik helemaal in kan verliezen, is zijn 'Kleine Ballade':

Ik loop maar in mijzelf
verzonken met mijzelf
de wegen zijn van glas
de hemel is van ijzer.

Ik weet niet wie ik ben
Ik weet niet wie ik was
Ik loop alleen maar men
wordt nooit van iets iets wijzer.

Er hangt een mist van licht
ik loop met mijn gezicht
mijn kleren en mijn huid
het leven in en uit.

Boekelees (3)

'De Nobelprijs' (klik) is mij erg goed bevallen. Intelligent, boeiend en spannend. Een thriller met een verrassende ontknoping.

Nu steekt mijn bladwijzer in 'De schaduw van de wind', jammer genoeg al ver naar achter.

Dit is namelijk écht een aanrader:

Een roman en een sprookje voor volwassenen.
Het slappe koord tussen realiteit en waanzin.
Verschillende verhaallijnen die elkaar feilloos vinden.
Een boek om te koesteren, bevolkt met kleurrijke figuren.

Een betoverende boekelees!

Boekelees (2)

Zaterdag zie ik Kleine Zus, dan krijgt ze haar boek (klik) terug. Ik vond het meer een avonturenroman dan een 'legal thriller', maar het was in alle geval aangenaam leesvoer.

Nu lees ik 'De Nobelprijs' van Andreas Eschbach. Een boek van Vriend, dat hij onlangs kreeg en prompt verslond tussen zijn therapieën door. Hij vindt het alvast een aanrader.

Boekelees

Dochterlief was nog héél jong, toen ze al regelmatig naar een 'boekelees' vroeg. Ze had destijds een grote verzameling kijkboeken, waarvan ik me vooral die van Richard Scarry herinner. Nog steeds houdt ze van 'boekelees', mét lettertjes nu, net als haar mama.

'De Cu Chi Case' (klik) was knap. Net zoals 'Het Rashomon Complex' een verhaal waar heel wat opzoekwerk voor nodig was. Spannend deze keer. Het speelt zich grotendeels af in het naoorlogse Vietnam, waar het verleden nog leeft.

Nu ben ik begonnen in 'Het Testament' van John Grisham. Kleine Zus las mijn verzoekje (klik), (klik), en leende me het boek, dat alvast héél origineel en intrigerend begint!

Tot de volgende boekelees.

Lezen las gelezen

Het boek van Jon Kabat-Zinn (klik) bood mij een andere kijk op meditatie in verschillende vormen. Helder, verfrissend en eerlijk ook, want soms kan hij niet anders dan teruggrijpen naar één of ander basisbegrip, dat gewoon niet in een hedendaagse vorm te gieten valt. Een boek om niet te ver weg te leggen.

Nu vult het politieduo Vincke en Verstuyft, geesteskinderen van Jef Geeraerts, mijn leesmomenten:

'Het Rashomon-complex' vond ik niet echt een hoogvlieger, maar het boek bevat wel veel info over het Opus Dei in België, wat na het lezen van 'De Da Vinci Code' extra-interessant is.

In 'De Cu Chi Case' ben ik nog maar net begonnen, daarover later meer.

 

Leesvoer

'De Partner' (klik) was een meevaller. Vlot geschreven, meesterlijke plot, alhoewel op het einde een beetje voorspelbaar. Ik zal me in de toekomst nog wel eens wagen aan een boek van Grisham. Kan iemand me (mijn 'saaie' ervaring indachtig) een titel aanraden?

Nu op mijn nachtkastje:

'Meditatie is niet zozeer een manier om je terug te trekken uit de wereld, het is veeleer een levenskunst, een methode die het mogelijk maakt te genieten van en vredig aanwezig te zijn bij alles wat je doet, waar je het ook doet - iedere dag weer.'
(Jon Kabat-Zinn)

Kabat-Zinns systematische aanpak om nieuwe vormen van beheersing en wijsheid in ons leven te ontwikkelen, is gebaseerd op onze innerlijke talenten om te ontspannen, bewust in het hier en nu te leven en tot inzicht komen. Inspiratiebron van dit model zijn oeroude boeddhistische meditatietechnieken.

De Partner

Aandachtige lezers hebben het vast al opgemerkt in de linker zijkolom van dit blog: ik heb de 'Da Vinci Code' in een (voor mij) recordtempo uitgelezen! Ik vond het boeiend en prachtig geschreven, maar de hype errond heeft volgens mij vooral te maken met een knappe marketing en uitgekiende media-aandacht.

De volgende uit het stapeltje 'nog te lezen boeken' is 'De Partner' van John Grisham. Niet direct mijn favoriete auteur (wegens soms nogal saai), maar de opmerking na de korte inhoud op de achterflap bevat wel een kern van waarheid: "Met De Partner schreef 's werelds best verkochte auteur John Grisham zijn meest avontuurlijke legal thriller tot op heden." Saai is het tot nu toe allerminst!

Intermezzo

Het stukje Wembley (klik) op deze dinges (klik) wordt voorafgegaan door De Volkskrantblog (klik) en gevolgd door De Contrabas (klik). Actualiteit en cultuur, met als intermezzo honderddertig fragmentjes Fraseologie. Als u er eentje wil, laat u het maar weten.

Gsm - besluit

Als ik compleet de tijd vergeet wanneer ik lees, dan kun je op zijn minst spreken van een boeiende passage. Het is me toch een paar keer overkomen tijdens het lezen van 'Mobiel' (klik), (klik).

Het verhaal kwam traag en zeer bloederig op gang. Vervolgens werd het goed en beter en intrigerend en enkele vondsten waren helemaal 'King'... maar jammer genoeg verzwakte het weer naar het einde toe. Zoals ik al zei, is de éne King de andere niet...

Nu, met vertraging op mijn nachtkastje: 'De Da Vinci Code' van Dan Brown. Als de film op dvd verkrijgbaar is, zal ik het boek wel uitgelezen hebben...