Fraseologie

Jarig

Today's gonna be a good, good day...

Het 'Nu Ikke'- project (1)

Och ja, ik ben er nog. Even heb ik er over gedacht om er hier de brui aan te geven wegens teveel kopzorgen. Maar ik zou u missen, lieve bezoeker.

In het boek dat ik momenteel lees, denkt de hoofdpersoon terug aan een raad die hij van zijn inmiddels overleden vader kreeg: "Als je niet kunt slapen, moet je een plan maken. Zo doe je nog iets nuttigs met je tijd."

Ondertussen heb ik al verscheidene plannen gemaakt. Ik ben goed op weg om ervaringsdeskundige te worden in slapeloze plannenmakerij.
Maar ik dwaal af. Waar het bloggen betreft, heb ik er twee. Ze kaderen allebei in het 'Nu Ikke'-project dat ik er ter plaatse bij verzon.

Plan één is helemaal klaar. Kom dus eens kijken bij De Passage, een licht en luchtig microblogje voor al die kleine dingen waarbij ik in het voorbijgaan even stil blijf staan. Knipsels en frutsels om te bewaren. (U vindt ook een link bovenaan deze pagina, vlak onder de banner). Ik lees wel wat u er van denkt.

Plan twee is allesbehalve licht en luchtig en daarbij niet echt geschikt voor publicatie. Daar moet ik nog iets op vinden. Het 'Nu ikke'-project is er duidelijk op gericht een noodzakelijk evenwicht te herstellen.

Geef me nog een paar nachten...

La Bohème nieuwe stijl

"Ik hou van je schrijfstijl", zei hij.
"Een creatieve geest kun je niet in een keurslijf dwingen", opperde zij.

Samen geven ze -zonder het te willen weten weliswaar- een boost aan mijn schrijvershart.

Dat gaat zo als een creatieve geest verzeild raakt in een spelletje aantrekken en afstoten en daarbij steeds dieper wegzakt in een emotionele (en financiële) put...

Buiten

Het was vandaag te warm om binnen te tekenen; zelfs buiten in de schaduw zag ik kans om met een zweetvinger een stukje van de parasol-stok uit te vegen...

Van een sauspan en een badeend

Het was snikheet en haast niemand daagde op voor de les. De leraar wilde iets afwerken waar hij al veel te lang naar zijn zin aan bezig was en dus nam ik een kijkje in de kast met voorbeeld-onderwerpen. Helemaal vanachter op een schab ontdekte ik een sauspannetje. "Ga je dát tekenen?" klonk het vanachter de ezel, "Niet direct een eenvoudig voorwerp hoor! Probeer maar, als ik hier klaar ben, kom ik je helpen."

Hij kwam niks te vroeg want al snel liep ik vast, maar het werd een leerrijke, bijna-privéles over kijken, proporties, negatieve ruimte (de opening in het oor van de sauspan) en schaduwen met een grafietstaafje. Met veel aanwijzingen en aanmoediging werd het nog een toonbare tekening (op het schoteltje na).

 

In de loop van de week die volgde, zocht ik thuis naar een ander voorwerp met veel gebogen lijnen. Ik liet het servies voor wat het was, één sauspan is echt genoeg! Toen ik mij nog maar eens ging opfrissen in de badkamer, stond ik plots oog in oog met mijn onderwerp...

 

Het badeendje werd mijn huiswerk. Ik was er nogal tevreden over, de leraar ook. De schaduw is hier en daar voor verbetering vatbaar, maar de proporties zijn hélemaal in orde en ik kreeg zelfs een complimentje voor de achtergrond.

Het eendje bleef gewillig stilzitten. Een luxe die ik volgende keer zal moeten missen: schetsen van personen in een interieur...

Zondagavond

Ik zie nog steeds voor me
-raakte ik het maar kwijt-
hoe je op zondagavond

funiculi funicula

lichtelijk aangeschoten
met je denkbeeldig dirigeerstokje
de huiselijke spanning
snijdt

Eersteling

Hij had pretlichtjes in zijn ogen als ik binnenkwam. "Ach, ja..." Hij herkende me nog.

Een groot stuk stevig karton deed dienst als tekenplank. Een vel bruin (inpak)papier werd er achterstevoren met de hoeken op gekleefd. Uit een doos met allemaal overschotten van teken- en kleurpotloden viste hij een houtskoolpotlood en een beetje later kwam hij nog een stukje wit conté-krijt brengen. De uitleg van wat en waarom kreeg ik terwijl hij een stilleven bouwde.

Op een tafel die wat verder stond, zette hij een gevouwen stuk karton als achtergrond, daarvoor een kruik en een -deels afgerolde- rol toiletpapier op een doekje. Links daarvan op de grond, een geïmproviseerde staander met twee spots.

Toen zijn opstelling klaar was, had ik reeds de theoretische basisbegrippen over voor- en achtergrond, licht en schaduw, compositie en perspectief gehoord. "Dit herhaal ik nog wel een keer of honderd", verzekerde hij me toen hij mijn overrompeling merkte. Gelukkig.

Daarna ging het heel geleidelijk. Uitleg over verhoudingen en plaatsen van markeringen. Een voorbeeld. "Nu jij." Een basisschets - mijn mooie lichtblauwe kneedgom is al danig van pas gekomen en neigt nu eerder naar grijs. Elk kwartier kwam hij eens kijken en gaf aanwijzigen. Een klein streepje hier, een nadruk daar en langzaam kwam er diepte in mijn tekening.

Andere, allemaal gevorderde leerlingen waren in de weer met verf, aquarel, en pastel. Eén collega-beginneling werkte ook aan het 'stilleven met wc-papier'. Zij moest spijtig genoeg al vlug vertrekken, zodat ik alleen als groentje achterbleef. Druppelsgewijs kwamen de anderen eens kijken. "Maar dit is goed hoor", "Heb jij nog getekend?" Ik wist niet wat ik hoorde. De leraar trad hen bij: "Voor een eerste werkje is dit héél presentabel, ze heeft het zeker in zich." Ik wist niet waar kijken van fierigheid.

Nadat ik er mijn naam en de datum had opgeschreven, fixeerde hij mijn tekening met haarlak. Anders zou ze vies worden door de houtskool.

"Als je tijd hebt, oefen dan tegen volgende week eens om met één trek een sluitende ovaal te tekenen en tracht misschien een schoendoos op papier te krijgen. Zorg wel voor voldoende lichtinval en let op de dingen die je vandaag geleerd hebt."

Wordt vervolgd mensen, wordt vervolgd...

BGGD#13 - Zondigen is onze regel wel

Dinsdagavond ging 'Brussels Girl Geek Dinner', dertiende editie, door te Antwerpen in Galerie Artspace, vlakbij de rosse buurt 'Het Schipperskwartier'. Prima locatie voor het thema van de avond: Sin. De zeven hoofdzonden stonden centraal.

Hoofdsponsor van de avond was Maria Bingo, die voor een puike ontvangst, een catering met klasse* en een interessante uiteenzetting van het concept zorgde. Kers op de taart was een leuk bingospel (heb ik dat ook eens gedaan) waarmee mooie prijzen te winnen waren.
*Een hele dikke proficiat aan de mensen van Maria Bingo die ons verwenden, zowel de keuken als de bediening, en dit gedurende héél de avond!

Het onderwerp van Murielle Scherre ging, voor wie tenminste niet vlakbij haar stond, een beetje de mist in. Ze had er duidelijk niet al te veel zin in en was ook totaal onvoorbereid afgekomen. Ze had waarschijnlijk haar dagje niet.

De galerij was een beetje krap voor een honderdtal girlgeeks al dan niet vergezeld van een sacoche, maar zelfs daar was aan gedacht. Toen het officiële gedeelte was afgesloten, werd ook de kelder opengesteld voor het publiek. Daar zorgde een dj voor de sfeer. Babbelen lukte beter op het gelijkvloers, en daar heb ik dan ook -tettertrien die ik ben- het meest gezeten.

Het is altijd supergezellig om iedereen weer te zien en bij te praten. Nieuwe kennismakingen zijn ook steeds tof, en deze keer zeker: eindelijk ontmoette ik Leentje irl. We waren enkele jaren geleden allebei nog medewerker van Tweewoonst, en volgen elkaar wel min of meer, maar we hadden mekaar nog nooit gezien. Leentje was vergezeld van Isabel, een vriendin, en ook dit was een zéér aangename kennismaking. Ik hoop jullie graag gauw ergens weer te zien, dames!

Naar goede gewoonte zorgde Clo niet alleen voor het hele gebeuren (kussen, kudo's, sterren en strepen en nog veel meer, lieve Clo!) maar ook voor dé goodie bag. Deze keer kon je het bijna een goodie valies noemen. Naast allerlei leuks van Maria Bingo was er ook (vers van de pers) de nieuwe 'Goedele',  een tractatie van Liefmans mét sierlijk glas en nog ander lekkers, waaronder een grote verpakking met drie varianten Belvita-koekjes van Lu.

Nagenietend en met mijn goodie bag in de hand, trok ik naar huis. Toch maar eens een profieltje aanmaken bij Maria Bingo. Een (verwende) girlgeek is ook maar een mens weet u, en zondigen is onze regel wel...

Een roos is een roos is een roos is een roos...

Staren

 

het wit staart terug
zoals ik staar naar de overkant
van op een terras
aan het water

je stem komt van ver
en ik zwijg
omdat ik niets te zeggen heb

ik kijk hoe een feesttent
opgezet wordt achter de kaaien
"Ze liggen er verloederd bij"

ik zie het lijnenspel van de gevels
en de opvallende bovenverdiepingen
"Dát daar is geen skyline"

ik voel haast het wiebelen van de kleine zeilboot
op de golfslag van een riviercruiser
die aanmeert achter een andere
en ik hoor je stem van ver
"Het is kalm, doods bijna"

ik staar in het wit
en ik besef
jij hoort hier niet

© AnamCara